Ιδέες χωρίς ρυτίδες



Ιδέες χωρίς ρυτίδες | Ομιλία  του Πάρη Κουκουλόπουλου στην παρουσίαση του βιβλίου του Κ. Ταταρίδη 
"Ματιά στο Μέλλον".

   Το μυθιστόρημα “Ματιά στο Μέλλον” κινείται στο χώρο της νεολαίας, που είναιγια τον συγγραφέα το “διαρκές μέλλον του κόσμου”.

Αυτό αναφέρεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου και πράγματι, έτσι είναι.

Το βιβλίο είναι μια ωδή στη νιότη, ένα προσκλητήριο στη νεολαία όλου του κόσμου να απαντήσει στις προκλήσεις των καιρών, οικοδομώντας έναν κόσμο καλύτερο με ειρήνη, ασφάλεια και αλληλεγγύη.

Η πίστη του Κυριάκου Ταταρίδη στους νέους δεν είναι γενική και αόριστη, ούτε τους αποδίδει ιδιότητες που ισχύουν  εξ ορισμού λόγω ηλικίας, τουναντίον είναι σαφής και ξεκάθαρος.

Διαρκής και σκληρή προσπάθεια στο πεδίο της γνώσης, συνείδηση της ιστορικής συνέχειας της ανθρωπότητας, υπηρέτηση συγκεκριμένων αρχών και αξιών,αποτελούν όρους εκ των ων ουκ άνευ προκειμένου η νεολαία να γίνει εμβρυουλκός εξελίξεων και δημιουργός του μέλλοντος της.

   Αξίζει να σταθούμε λίγο περισσότερο στο πεδίο της γνώσης, κάτι στο οποίο ο συγγραφέας επιμένει εξαντλητικά.

Παντού στον κόσμο σήμερα υπάρχει η αίσθηση του τέλους μιας εποχής, ένα βαθύ προαίσθημα για τη διάλυση σταθερών ,κατά το παρελθόν, κοινωνιών.

Όπως αναφέρουν οι αθάνατοι στίχοι του ποιήματος “Η Δεύτερη Έλευση” του Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς  σε μετάφραση Γιώργου Σεφέρη:

           “Τα πάντα γίνονται κομμάτια• το κέντρο δεν αντέχει 
             Ωμή αναρχία λύθηκε στην οικουμένη 
             Οι καλύτεροι χωρίς πεποίθηση, ενώ οι χειρότεροι 
             Είναι γεμάτοι από την ένταση του πάθους
             Και ποιο ανήμερο θεριό, μια που έρθει τέλος η ώρα του
             Μουντά βαδίζει για να γεννηθεί στη Βηθλεέμ; “

Ο Γέιτς έγραψε αυτούς τους στίχους Ιανουάριο 1919 δυο μήνες μετά το τέλος του Α΄Παγκόσμιου Πολέμου. Ενστικτωδώς, αισθάνθηκε ότι η Ειρήνη σύντομα θα έδινε τη θέση της σε ακόμα μεγαλύτερες φρίκες. Σήμερα, ακριβώς 100 χρόνια μετά, ο κόσμος στοιχειώνεται ξανά από το φόβο μιας αποτυχίας της δημοκρατίας.

Η άνοδος του Τραμπ και η επικράτηση του Brexit δεν είναι τυχαία ούτε μεμονωμένα γεγονότα και τα αναλυτικά εργαλεία των θεωριών περί λαϊκισμού ή/και Νεοφιλελευθερισμού αδυνατούν να δώσουν πειστικές απαντήσεις των εξελίξεων.

Η ανθρωπότητα χάνει την πίστη της στη φιλελεύθερη αφήγηση που κυριάρχησε στην παγκόσμια πολιτική τις τελευταίες δεκαετίες, ακριβώς τη στιγμή που η συγχώνευση της βιοτεχνολογίας με την τεχνολογία της πληροφορίας μας φέρνει αντιμέτωπους με τις μεγαλύτερες προκλήσεις που έχει συναντήσει ποτέ το ανθρώπινο είδος.

Η μεγαλύτερη πρόκληση που έχουμε μπροστά μας είναι μια νέα μορφή ανισοτήτων,εντελώς διαφορετική και πολύ πιο ακραία από αυτές που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα.

Ο ιστορικός Χαράρι στο τελευταίο του βιβλίο “21 μαθήματα για τον 21ο αιώνα” γράφει:

“Οι αλγόριθμοι των μεγάλων δεδομένων δημιουργούν ψηφιακές δικτατορίες στις οποίες όλη η εξουσία βρίσκεται συγκεντρωμένη στα χέρια μια μικροσκοπικής ελίτ, ενώ η πλειονότητα υποφέρει, όχι από την εκμετάλλευση αλλά από κάτι πολύ χειρότερο- απότην ασημαντότητα της.”

0 σχόλια: