Μια πανέμορφη Συνήθεια

ΚΑΡΤΕΣ ΕΥΧΕΤΗΡΙΕΣ, γαλλιστί carte postale. Συνήθεια που μας ήρθε από την Εσπερία, στα τέλη του 19ου αι. και …γνώρισε πιέννες.

Η ιδέα γεννήθηκε και πρωτοεφαρμόστηκε στην Αυστρία το 1869, η γυμνή κάρτα είχε μειωμένα ταχυδρομικά τέλη και αντικατέστησε τα γράμματα προς συγγενείς και φίλους. Σύντομα διαδόθηκε στις χώρες της Ευρώπης αρχικά και κατόπιν… ιλαρώς διέπλευσεν ωκεανόν.

Άνθισε επί έναν αιώνα και πλέον, συνιστώντας στοιχείο λαογραφίας, αστικών κυρίως κοινωνιών. Η UNICEF ήταν ο πρώτος διεθνής οργανισμός που εξέδωσε χριστουγεννιάτικη κάρτα για φιλανθρωπικούς σκοπούς, το 1949. Σήμερα, συνήθεια που φυλλορροεί, αποτελεί ντοκουμέντο κοινωνιολογικών και πολιτικών αναλύσεων, σε δουλειά να βρισκόμαστε!

Αν και στην εποχή της επικοινωνίας μέσω facebook, η καρδιά του ανθρώπου, μέρες Χριστουγέννων, αποζητά τη ζεστασιά, τις σπιτικές μυρωδιές, τον γλυκό λόγο μέσα από μιαν ευχή.

Ας καθηλώνεται στα τηλεοπτικά αναμασήματα η οικογένεια, ας αγοράζονται τα εδέσματα τυποποιημένα

Για τούτες τις ημέρες αναπτύχθηκε πλούσια φιλολογία, ικανή να γεμίσει βιβλιοθήκες με πανηγυρικές Χριστουγεννιάτικες και Πρωτοχρονιάτικες εκδόσεις εφημερίδων και περιοδικών «μετά καλών εικόνων και ποικιλοτάτης τερπνής ύλη».

Επειδή τείνουν να ξεθωριάσουν τα μέχρι πρότινος καθιερωμένα, αναφερόμαστε στις γιορτές σε χρόνο υπερσυντέλικο. Μα όλα στο …………..εορταστικό κλίμα που αναδεικνύεται μέσα από τις ευχετήριες κάρτες και τις φωτογραφικές στιγμές των κοινωνικών συναθροίσεων.

Ευτυχές το νέον έτος, ευτυχέστατον!

Σήμερα ποιοί ταχυδρομούν άραγε κάρτες για να ευχηθούν τα δέοντα; Διαφημιστές, ασφαλιστές, και λίγοι ρομαντικοί που επιμένουν, για την τιμή των όπλων, αρνούμενοι να ενδώσουν στην ευκολία του τηλεφώνου, στο χαλάρωμα των δεσμών.

Άλλοτε όμως! Ω, άλλοτε! Πακέτα ολόκληρα με φακέλους που ξεχείλιζαν ασημόσκονη στοιβάζονταν στα ταχυδρομεία και οι διανομείς πελαγοδρομούσαν.

<!–[if !vml]–><!–[endif]–>Δεκαετίες μετά, μέσα στο συρτάρι με τους ξοφλημένους λογαριασμούς και τα δισκάκια 45 στροφών, ανάμεσα σε κουμπιά και κουβαρίστρες, ανακαλύπτουμε ευχετήριες κάρτες που λάβαμε, συχνά κατόπιν εορτής.

Η κλασική φάτνη με τα προβατάκια, το άστρο της Βηθλεέμ, δυο καμπάνες σε ροζ κορδέλα, ένα κερί, το δέντρο φορτωμένο στολίδια, παιδιά –πολλά παιδιά– σε πόζες διάφορες, αλλά και κανένα ζευγαράκι σε στάση τρυφερή. Η συναναστροφή σου με ηδύνη!

Του Δημήτρη Χίλιου Συγγραφέα 

0 σχόλια: